Wederzijds.

“In voor- en tegenspoed gesteund worden door je militair, dat is ware liefde.”

Dit was één van mijn tweets deze morgen. En ik zal niet om de hete brei heen draaien. Sarge en ik staan op het punt een dierbaar en geliefd persoon uit ons leven te verliezen. We bevinden ons dus in een situatie waar we ons allebei niet comfortabel bij voelen en allebei verdrietig door zijn. En dit soort dingen helpen je te relativeren, met beide benen op de grond te zetten.

Ik houd van mijn militair, ontzettend veel, naar de maan en terug omschrijft niet mijn houden van. Ik zal er alles aan doen om te zorgen dat hij het leven leuk vindt, om te zorgen dat hij plezier heeft thuis maar ook op zijn werk. En soms is dat zwaar. Soms dan mis ik mijn lief om mij heen, mis ik het samen naar bed gaan of het samen wakker worden, mis ik het simpelweg om samen boodschappen te doen of een luie zondag middag door te komen samen met hem. Maar bovenal probeer ik hém te steunen, hem er doorheen te trekken als het even niet zo lekker gaat en hij graag thuis zou willen zijn, probeer ik aan de telefoon mindere dagen minder erg te laten lijken om hem maar niet ongerust te maken. Ik denk dat wat dat betreft de thuisfronthuishoudens veel op elkaar lijken.

Vandaag bekeek ik het ook van de andere kant. Mijn lief, mijn militair, die zegt dat alles goed gaat. Ook al heeft hij tijdens de oefening ziek op bed gelegen. Die aan mij vraagt hoe mijn dag is geweest, terwijl hij zelf graag zijn ei kwijt wil. Het lijkt me voor een militair ook niet makkelijk. Je hebt een baan waarbij je veel en vaak ook voor langere perioden weg bent. Daarbij laat je je thuisfront achter, soms een partner, soms met kinderen. Wat de gezinssamenstelling ook is, ik kan me niet voorstellen dat ze staan te juichen als de militair van huis moet. Tel daar de onzekerheid van Defensie bij op (alles onder voorbehoud) en je bent compleet. Zie dan je vrouw, man, vriend, vriendin, zoon of dochter maar tevreden te houden, ze blij te laten zijn met de situatie en in sommige gevallen: zie je gezin maar bij elkaar te houden.

Ik kan het blijven herhalen, de wereld in blijven roepen. Ik ben trots op mijn militair, niet alleen op die van mij overigens. Ik ben trots op hem en dol op hem, mijn maatje. Maar soms mopper ik ook op hem. Terwijl ik dan eigenlijk op Defensie zou moeten mopperen. Want hij doet het maar even allemaal. En nu, nu we ons in een tijd van tegenspoed bevinden is hij er voor me. Kan ik mijn verhaal kwijt, zet hij me met beide benen op de grond, haalt me terug naar de realiteit en ondertussen biedt hij me een schouder waarop ik mijn tranen mag laten vallen.

Koesteren moet ik dit.
Militairen bouwen niet alleen op hun thuisfront, het thuisfront bouwt ook op hun militair.

Advertenties

4 gedachtes over “Wederzijds.

  1. Wat een herkenning! Laatst vroeg mij iemand hoe houd je dat vol…. Ik antwoorde; “ik word (ook na 24 jaar) nog steeds verliefd, dat gevoel, dat is zo bijzonder”. Zij gaf idd aan dat dat verliefde gevoel zoals wij thuisfront en onze partners dat ervaren, niet zo, op die manier kent!

    Like

    • Dat geloof ik graag, ook ik word elke keer weer opnieuw verliefd. Nog nooit eerder heb ik gevoeld dat “houden van” en “verliefd zijn” zo goed samengaan als in mijn relatie met Sarge. Ik kan me voorstellen dat het anders zou zijn als hij geen militair zou zijn!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s